او که  چشمش آسمان باشد و چشمانت زمین

                                                        آسمانی بودنت باشد همین

                         چون کویری تشنه باشی بی قرار

                         که گویی هردم آسمان بر من ببار

عشق یعنی حسرت پنهان دل

زندگی در گوشه ویرانه دل

عشق یعنی اینکه همچون سرنهی                       بر پای یک دل داده ای

اینکه موج گردی بی امان بهر دریای غم و اندوه و آه

                             عشق یعنی سایه ای در یک خیال

                                  آرزویی سرکش و گاهی محال

عشق یعنی کوچه ای دور و دراز

با هزاران سختی و شیب و فراز

                            عشق یعنی عطر گل های بهشت

                            عشق یعنی زندگی و سر نوشت

کاش که پیشم بمونی یه لحظه این یه لحظه به یک عمر می ارزه

توی چشمام نگاه کن یه رودِ این چشا بی تو عاشق نبوده

من نمی خوام که با غم بسازم من نمی خوام به اشکام بنازم

آی تو که از نگاه من بُریدی با چنگ و دندون به هوا پَریدی

خواستم با اشکام راهتو ببندم حیف که چشاتو بستیو ندیدی

تو میری و  رفتنتو می بینم باز به تماشای افق می شینم

میریو آتیش می کشی به جونم ترانه هامُ واسه کی بخونم

آی تو که از نگاه من بُریدی با چنگ و دندون به هوا پَریدی

خواستم با اشکام راهتو ببندم حیف که چشاتو بستیو ندیدی

اره تو این دنیا دیگه هیچ کی منو دوست نداره

وقتی می یان کنار من نقاب به صورت می زنن

همه حرفاشون دروغه به ظاهر عاشق منن

تو این دنیا اگه بخوای با کسی مهربون باشی

بعدش باید تا عمر داری از کارت پشیمون باشی

جواب هر خوبی تو با یه بدی داده می شه

دل کندن از تو تا ابد واسه همه ساده می شه

همه ادعا می کنن که عاشقن تا همیشه

خوب می دونم از عاشقی هیچی سرشون نمیشه

تو این دنیای بی کسیم فقط خدا مونده برام

فقط اون از اون بالاها واسه یه بار کرده نگام

هرکی تو دنیا یه جوری دنبال کار خودشه

هرکی یه جور از زندگی تصویری تو ذهن می کشه

همه تورو ترک می کنن فقط خدا پا به پاته

باور نکن هر کی که گفت عاشق رنگ چشماته

فقط تو شادی باهاتن تو غما ترکت می کنن

فکر نکن توی سختی ها همیشه درکت می کنن

به ظاهر غصه دار می شن با دیدن پلک ترت

ولی بعدش می رن و هی حرف می زنن پشت سرت

این ادمای دورو رو فقط خداشون می شناسه

توی اون دنیا کارشون هی خواهش و التماسه

نمی شه گفت با صراحت همه ی ادما بدن

درسته بعضی موقع ها حالتو به هم می زنن

ولی این بدی ها عزیز تو همه مون داره وجود

هیچ کی مث فرشته نیست زیر این گنبد کبود

این زندگی دو روزه و باید از اینجا بگذری

مهم اینه چی با خودت اونور دنیا می بری

دوست دارم تا هستم همه بدونن قدر خوبیمو

نه اینکه مردم بگیرن رو سر تابوت چوبیمو

چه فایده هر چی که بگم هیچ کسی حالیش نمیشه

تا زمانی که برم و بمونم واسه همیشه

خوب می دونم که قدرمو یه روز همه شون می دونن

می خوان با من حرف بزنن ولی دیگه نمی تونن

تو این دنیای لعنتی از من نمی کنن یادی

به ظاهر با دیدن من بال در می یارن از شادی

تو این دنیای  لعنتی کارم شده رنج و عذاب

ادمای خوبو فقط شبا می بینم توی خواب

مهربانا

می دانم که تا تو راهی نیست

می دانم که آسمان فیض و رحمتت همه جا بر سرم سایه دارد

می دانم که دستهای سبزت همیشه پشت و پناهم است

می دانم که تو تنها نگران لغزشهای ناتمام من هستی

امّا

نمی دانم

چرا هر روز که می گذرد از تو دورتر می شوم

دلم را به دست آب می سپارم و سبزی روحم را به شیرینی ناپایدار و فریبنده ی گناهان

کمکم کن

من این لذتها را به بهای دوری از تو نمی خواهم

من تو را می خواهم تنها تو را

ای مهربانترین مهربانان

یاد اون روز که دلت میگفت منو میخواد

اگه تو نمونی پیشم دیونه میشم

آخه من چی کار کنم تو بمونی پیشم

فکر تو یه لحظه از سرم نمیره

من میگم میمونی اما دل میگه میره

نزار تا قصه مون این جوری تموم بشه

میدونم تو میری مهرم حروم میشه

بگو حرفت چیه ؛ آخه دردت چیه

تازه اول راهیم ، خداحافظی چیه

می دونستم میری و تنهام میزاری

تو که از حال دلم خبر نداری

می دونستم آخرش این جوری میشه

یکی مون تنها میمونه واسه همیشه

این روزهاحس می کنم از عشق سرشارم

حس می کنم حال و هوای دیگری دارم

این من که میبینی ،من یک سال پیشم نیست

پیداست این از چهره ام از شوق بسیارم

حس می کنم چیزی که از چشم تو می آید

این روز ها جا می کند در عمق پندارم

در خواب همنام قشنگت بر لبم جاریست

یعنی به یاد تو میان خواب بیدارم

می خواستم بعد از شکستن های پی در پی

دل را به دست مردم این شهر نسپارم

می خواستم آن طور که می خواستم باشم

اما تو که باشی من از تسلیم ناچارم

در این غزل تصمیم از آن چشمهایت بود

بی میل تو یک بیت هم ننوشت خودکارم

من آنچه را می خواستم گفتم به تو،حالا

باید که با آری و نه تنهات بگذارم

پیداست تکلیف من و، تو می دهی اما

با این سکوت شیطنت آمیز آزارم

می خواهی از من بشنوی آنچه نباید گفت؟

هرگز نخواهم گفت هرگز ،دوستت دارم

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

اما یه روز میاد که برای قصه گفتن خیلی خیلی دیر شده

اما یه روز میاد که برای دلداری دادن پرنده ی دل شکسته  خیلی دیر

یه روز میاد که به یاد تمام لحظه های ماندگار اشک بریزی

و اون وقته که  می فهمی توی دل یه آدم غریب تر از غریبه چی گذشته بود

یه روز میاد که حرفای دلم رو می فهمی اما دیگه خیلی دیره

یه روز میاد که از اشک های دل یه عاشق ، گلهای سرخ سیراب شده باشن

یه روز میاد که برای شنیدن حرفای دلم خیلی دیره

اما دیگه عاشقی وجود نداره و اشکی دیده نمیشه 

یه روز میاد که خبر میدن یه عاشق در غربت و بی کسی جون داد

یه روز میاد که خیلی دیره و عاشق مرده

و اون وقته که باید نوشت ،اشک ریخت و گفت :

" آنگـــــاه چــه زود دیـــــــر می شـــود "